3 - اين روايت ، در هيچ يك از مسانيد معتبرى همچون مسند احمد بن حنبل نيامده است . از طرفى از احمد نقل كرده‌اند كه گفته است : رواياتى كه در مسند نيامده‌اند ، صحيح نيستند . 4 - بيشتر راويان اين روايت ، به غرابت آن تصريح كرده‌اند . حاكم نيشابورى در اين مورد مىنويسد : « بيان اعتصام به سنّت در اين خطبه ، غريب است » . آن گاه حاكم نيشابورى بر صحّت سندِ خطبهء مشتمل بر اعتصام به « عترت » تصريح مىكند . سجزى - همانطور كه در كنز العمال آمده است - مىگويد : اين روايت به طور جدّ غريب است . اكنون بايستى به بررسى اسناد اين روايت در كتاب‌هاى مذكور بپردازيم . سند روايت در كتاب الموطّأ جايگاه اصلى اين روايت ، همان روايت مالك در كتاب الموطّأ است . در اين مورد از سه محور به بررسى و پژوهش مىپردازيم . الف - بررسى كتاب الموطّأ نويسنده كشف الظنون در مورد اين كتاب چنين مىنويسد :